سالمند پروری
سالمندی را بطور قراردادی آغاز سن 65 سال قرار داده اند. سالمندی به افت و اضمحلال تدریجی ساختار و ساختمان بدن اطلاق می شود. سفید شدن مو، کاهش عملکرد و قدرت در شنوایی، بینایی، عضلات از تغییراتی می باشد که در زمان وارد شدن به دوران سالمندی در ساختار بدن رخ می دهد.
طی سالهای گذشته با توجه به بهبود تغذیه، بهبود وضعیت بهداشتی و کنترل بیماری ها، در مجموع کیفیت زندگی افزایش یافته است. از همین رو با افزایش امید به زندگی، جمعیت سالمندان رو به افزایش می باشد. به همین دلیل می بایست برنامه ریزی را در راستای بهبود ساختار سلامت روحی و روانی سالمندان در جهت بهبود جامعه معاصر ایرانی انجام داد.
نیازهای روانی سالمندان که بسیار حائز اهمیت است شامل نیاز های عاطفی می باشد ، حس تنهایی،استرس، افسردگی، بی خوابی که در راستای برآورده کردن و رفع آنها باید تلاش نمود.
تغییر نوع نقش آفرینی در زندگی سالمندی ممکن است باعث بوجود آمدن چالش هایی گردد. دور شدن فرزندان، بازنشستگی، مرگ همسر، تنهایی و… از مهم ترین چالش های زندگی سالمندی هستند. خدمات مشاوره سالمندان در این شرایط مداخله می کند و وضعیت شخصیتی و مهارت های مقابله ای سالمند را برای مواجه با چالش بهبود می بخشد.
در گذشته مشاوره برای افراد مسن جامعه رایج نبود و تقریبا جزء راه حل های مشکلات بوجود آمده برای آن ها محسوب نمی شد. در واقع باور بر این بود که سالمندان از لحاظ شخصیتی و روانی بسیار سفت و سخت هستند و روان درمانی برای آن ها پاسخگو نیست.امروزه با تغییر نگرش مشاوره برای سالمندان امکان پذیر شده است. خانواده ها میتوانند علاوه بر دریافت مشاوره های فرزند پروری از مشاوره سالمندی پروری نیز بهره مند شوند.
استفاده از مصاحبه بالینی و آزمایش ها و تست های معتبر
کوچینگ فردی: در اختیار گذاشتن زمان بیشتر و حریم خصوصی کاملا امن، برای صحبت درباره احساسات و افکار مراجع سالمند.
کوچینگ گروهی: کوچینگ باهمسالان از طریق تعامل سالم، زیر نظارت روانشناس، انزوا و علائم تنهایی و افسردگی را بسیار کاهش می یابد.
استفاده از تمرینات ذهنی و شناختی
از سبک های مشاوره رایج در حوزه سالمند پروری میباشد.